Over het recht op waardig sterven; een tribunaal van barmhartigheid
De discussie over assisteren bij een dood, ook als deze persoon niet meer wilsbekwaam is, leeft. In Nederland natuurlijk, maar overal in de wereld. In de westerse wereld ten minste waar de medische voorzieningen op een hoog niveau zijn.
Dit schrijft Terry Pratchett, zelf een Alzheimer-patient, in de Guardian over dit onderwerp, de titel vind ik mooi gekozen:
Een tribunaal van barmhartigheid
“Terwijl ik de ziekte van Alzheimer onderga, wil ik kunnen sterven op een zelf gekozen moment. Er zijn betere mogelijkheden nodig om onze geliefden die dezelfde wens hebben te kunnen assisteren.”
Wat ik daar interessant aan vind is dat hij ook bespreekt dat een Alzheimer-patient hierin zelf moet kunnen kiezen. Dat betekent dus dat je dan al vooruit moet kijken op je ziekte en moet beschrijven (vooraf dus) wat je de grens vindt van een menswaardig bestaan. Dat zou je dan vast kunnen laten leggen in een verklaring, een soort pre-testament, en dan moet (hoogstwaarschijnlijk kun je dat zelf niet meer) je omgeving aangeven wanneer dat stervensmoment is aangebroken. Heftige materie dus!!!
Klik op de onderstaande link en lees wat hij er van vindt en hoe hij dit beschrijft. Ik ben geen bewonderaar van de schrijver Pratchett, zijn boeken zijn van een genre dat mij totaal niet aanspreekt. Maar hij is welbespraakt en open en door zijn bekendheid en zijn nog relatief heldere geest is hij een fantastisch boegbeeld of beter gezegd fantastische zegsman (en ervaringsdeskundige) voor de mensen die met de ziekte van Alzheimer te maken hebben.
http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/feb/01/terry-pratchett-alzheimer-assisted-suicide
